روز اول ماه مە روز همبستگی جهانی کارگر را به همەی کارگران جهان و ایران و کردستان تبریک می گوئیم و به همەی پیکارگران ضد سرمایەداری و به رهبران و فعالین طبقە کارگر و به همەی کارگران که پیکار می کنند و به مقاومت و مبارزە برای رسیدن به دنیای برابر و آزاد و عدالت اجتماعی و سوسیالیسم ادامە می دهند، درود می فرستیم.

روز اول ماه مە روز جهانی کارگر که بیش از صد سال است به رمز همبستگی جهانی طبقە کارگر در سراسر گیتی تبدیل شدە است، در دنیای کنونی که حرص و ولع بی پایان سرمایەداری میلیاردها تن از ساکنان جهان را به فقر و سیەروزی شدید گرفتار کردە است، بیش از هر زمانی به سمبل اعتراض جهانی کارگران تبدیل شدە است.

 

سلطە نظام سرمایەداری بر بخش اعظم جهان کماکان جنگ و کشتار و آوارگی و مهاجرت های اجباری، کودکان خیابانی، استثمار شدیدتر اکثریت بزرگ ساکنان کرە زمین، فقر و بیکاری و تداوم سیاەترین حاکمیت های استبدادی را با خود دارد و بشریت تحت سلطە این نظام هیچ آیندە امیدبخشی ندارد. و در کشورهای پیشرفتەتر سرمایەداری شاهد آنیم که چگونه سال به سال از رفاە و از سطح معیشت کارگران و مزدبگیران زدە می شود.

در ایران تحت حاکمیت یکی از ضد مردمی ترین و ضد کارگری ترین رژیم های جهان، زندگی و سرنوشت طبقە کارگر و زحمتکشان در فقر و بیکاری و ناامنی و آوارگی کودکان، زنان کارتن خواب و مصائب اجتماعی همچون اعیتاد و تن فروشی غرق می شود. جمهوری اسلامی که پس از “برجام” که در واقع پس از سال ها به تاراج بردن ثروت و سامان مردم و صرف دهها و صدها میلیارد دلار، باید آن را تسلیم هستەای نامید، در پی آن است که عواقب این شکست و رسوایی را بیش از پیش بر دوش کارگران و زحمتکشان بگذارد. امنیت این رژیم با صرف میلیاردها دلار در داخل و در خاورمیانه نیز ماجراجوئیهایش به قیمت تباهی و سیاهی زندگی مردم تحت حاکمیتش ممکن می گردد. موقعیت پس از “برجامش” را اساسا با اتکا به استثمار و فقر و بیکاری و اکثریت بنا می نهد.

اما در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی مقاومت و پیکارهای کارگری و اعتصابات و تظاهرات های مداوم در شهرهای بزرگ و کوچک نشان از نارضایتی گستردەای دارد که علیە حاکمیت این رژیم در جریان است. فعالین و رهبران کارگری در زندان ها بسر می برند و نیروهای مسلح مراکز تولیدی و اجتماعات کارگری را مورد یورش قرار می دهند.

در کردستان حاکمیت جمهوری در چند دهە گذشتە با جنگ و لشکرکشی و حاکمیت میلیتاریزم آغاز شدە و کماکان ادامە دارد. اما جمهوری اسلامی و حاکمیتش در کردستان فقط با لشکرکشی و جنگ تعریف نمی شود، این رژیم جنگ اقتصادی مداومی را علیە کردستان پیش می برد که زندگی کارگران و زحمتکشان و اکثریت مردم را هموارە مورد تعرض قرار دادە است. عقب نگەداشتن اقتصادی کردستان، ممانعت از سرمایەگذاری کلان اقتصادی، به غارت بردن منابع زیرزمینی و معادن کردستان و صرف کم ترین بودجە برای کردستان که موجب پایین کشاندن زندگی کارگران و زحمتکشان می گردد، اساس سیاست جمهوری اسلامی را در کردستان تشکیل می دهد که باید از آن به عنوان جنگی خاموش نام برد، تعرض حاکمیت جمهوری اسلامی بر معیشت موردم در کردستان به ویژە در سال های اخیر با یورش به کولبران و بازارهای مرزی که مردم زحمتکش با مشقات فراوانی کم ترین نان را به سفرە بی رونق خانوادەهایشان می برند، افزایش یافتە است. کشتار کولبران با وقاحت ادامە دارد. و در روزهای اخیر شاهد اعتراضات مردم زحمتکش در نوارها و شهرهای مرزی هستم که علیە کشتار کولبران و علیە فشارهای واردە بودەایم.

در کردستان با وجود حاکمیت این رژیم و با وجود نقشە و سیاست های مدوام برای به به غارت بردن ثروت و منابع طبیعی و ممانعت از هر جز از رونق اقتصادی، شاهد آنیم که جنبش کارگری و فعالین و رهبران کارگری در شرایط بسیار وخیم معیشتی به مبارزە و مقاومت سرسختانەای ادامە می دهند. جنبش های اجتماعی در کردستان همچون جنبش زنان و دانشجویان و جنبش سیاسی و مدنی بیش از گذشتە با هم هماهنگ شدەاند و در بسیاری از حرکت های بزرگ و کوچک اجتماعی مشارکت داشتە و هماهنگ بودەاند.

در روز اول ماە که نشان همبستگی تاریخی استثمارشوندگان سراسر جهان است، امید داریم که آیندە بشریت جهانی در گرو پیکارهای خرد و کلانی است که طبقە کارگر و زحمتکشان و بشریت پیشرو و عدالت خواد پیش می برد. آیندە از آن کارگران و مردم تشنە آزادی و عدالت است.

زندەباد اول ماە مە روز همبستگی جهانی کارگران

کومەلە زحمتکشان کردستان

اول ماە مە ١٣٩٥/ ٢٠١٦ میلادی