کارگران ، زحمتکشان ، مزد و حقوق بگیران و مردم آزادیخواه ایران  

 اول ماه مه، یازده اردیبهشت روز اتحاد وهمبستگی بین الملی کارگران، روزیست که کارگران در سراسر جهان  یاد مبارزات گذشته خود را گرامی می‌دارند و صفوف خود را در دفاع از حقوقشان و مبارزه  در راه ایجاد جهانی فارغ از ستم و بهره کشی را متحدتر می‌سازند. اول ماه مه روز همبستگی کارگران و تمامی انسان‌هائی  است که آزادی و دمکراسی راحرمت می‌دارند و برای دنیائی انسانی مبارزه می‌کنند.

 تشدید بیکاری، تورم، گرانی و کاهش خدمات اجتماعی به مهمترین معضلات جوامع بشری کنونی تبدیل شده است. سرمایه برای تامین سود بیشتر توجهی به زندگی و معیشت مردم ندارد و آنچه مهم است بهره کشی بیشتر و  همواره برای سودآوری و ثروت اندوزی است. این شرائط بیشترین لطمات را بر کارگران، زحمتکشان و همه مزد و حقوق بگیران و خانواده‌های آنان وارد می‌کند.  سیاستهای جنگ افروزی مدام در چهارگوشه جهان از سوی صاحبان قدرت و بویژه در دو سال گذشته بیماری «کرونا» تلاش معاش را دو چندان دشوارتر کرده است.  برای مقابله بااین تهاجم، همبستگی و رزم مشترک کارگران و زحمتکشان ضرورتی بس بیشتر یافته است. 

در ایران نیز کارگران، زحمتکشان، معلمین و فعالین جنبش‌های اجتماعی و سیاسی در شرائطی به پیشواز اول ماه می‌روند، که هنوز سایه ننگین حکومت اسلامی  بر زندگی مردمان ایران سنگینی می‌کند. تداوم سیاستهای خانمانسوز و فساد و چپاول ثروت‌های ملی میلیون‌ها کارگر و زحمتکش را با بیکاری  وسیع و  تورم افسارگسیخته روبرو کرده و آنان را به فقر و فلاکت کشانده است و همزمان مطالبات و خواسته های برحق آنان با سرکوب خشن و زندان پاسخ داده می‌شود.

کارگران و زحمتکشان ایران سال‌ها است برای بدست آوردن خواسته های خود وبرای تامین یک زندگی انسانی علیه کارفرمایان و حکومت مبارزه می کنند. طی سال گذشته، جنبش کارگری همچنان فعالانه در صحنه مبارزات حق‌طلبانه و عدالت‌جویانه حضور داشته و شهرهای مختلف کشور، هر روزه شاهد اعتراضات کارگران بوده‌اند. به عنوان نمونه، می‌توان به  اعتصاب کارگران پیمانی و پروژه‌ای نفت و گاز و پتروشیمی، اعتصابات هفت تپه، فولاد اهواز، معادن، … و سایراعتراضات کارگری اشاره کرد که به روشنی نشانگر تداوم مبارزات پیگیرانه کارگران طی سال ١٤٠٠ است. همچنین در بسیاری از شهرهای استان خوزستان ( اهواز) تظاهرات گسترده و چندین روزه، در اعتراض به کم آبی و قطع مداوم آب آشامیدنی و برق، فقر روزافزون، اختناق و تبعیض صورت گرفت. تجمع وسیع کشاورزان در اصفهان در اعتراض به کمبود آب که به چهار محال بختیاری هم گسترش یافت، نمونه دیگری از مبارزات مردم علیه  حکومت و تلاش برای احقاق حقوق خود بود.

با آغاز سال تحصیلی و در تداوم اعتراضات، تحصن و اعتصابات سال‌های گذشته و همچنین یکشنبه‌های اعتراضی  بازنشستگان، اعتراضات فرهنگیان و بازنشستگان در سرتاسر کشور، اوج تازه‌ای  گرفت. فرهنگیان با اعتصاب و تحصن و با برگزاری چندین گردهمایی گسترده  و پی در پی، در بیش از ١٠٠ شهر ضمن ابراز مخالفت با تداوم سیاست‌های ویرانگر خصوصی سازی و تاکید بر آموزش رایگان و همگانی، تحقق خواسته‌های برحق خود نظیر رتبه بندی، همسان سازی حقوق، رفع تبعیض، برخورداری از خدمات رفاهی، درمانی و همچنین آزادی فعالین فرهنگی و بازنشستگان زندانی را، شجاعانه بر کف خیابانها، فریاد زدند.  

پاسخ رژیم به نیازها و خواستهای برحق مردم، تشدید سانسور، سرکوب، دستگیری و بازداشت و محکومیت به حبس معترضین، فعالین سیاسی، معلمین، بازنشستگان، فعالین جنبش ملیت‌های ایران و دیگر جنبش‌های اجتماعی بود.

 مبارزه کارگران و زحمتکشان در طول تاریخ نشان داده است که تنها راه غلبه بر وضع  موجود و تامین یک زندگی شایسته انسانی برای خود و خانواده‌شان، مبارزه مستمر و یکپارچه کارگران و زحمتکشان و همه مزد و حقوق بگیران علیه بی عدالتی است. مبارزه مشترک و جمعی کارگران برای ایجاد تشکلهای آزاد و مستقل کارگری گامی اساسی وضروری در این راه است. پیوند مبارزه کارگران با مبارزات معلمان، پرستاران و دیگر اقشار جامعه  از اهمیت حیاتی برای رسیدن به مطالباتشان و عقب راندن حکومت برخوردار است.

ما سازمانهای عضو سه ائتلاف سیاسی خود را در کنار و همراه کارگران و تمامی مزدبگیران و زحمتکشان، در دفاع از آزادی و دمکراسی می‌دانیم . ما براینباوریم که احقاق حقوق و مطالبات کارگران و زحمتکشان در گرو همراهی و همکاریجنبش‌های اجتماعی و پشتیبانی بی قید و شرط نیروهای آزادی خواه و برابری طلب ایران می باشد. 

زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگران

پیروزمند باد مبارزان کارگران ایران

کنگره ملیتهای ایران فدرال

شورای دمکراسی خواهان ایران

همبستگی برای آزادی و برابری در ایران

۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ -۲۹ آپریل ۲۰۲۲

بابەتی پێشوودوایین دووڕێیان- لە کوردستان پشتیوان یان دژی بزاڤی نەتەوەیی!
بابەتی دواترپەیامی ناوەندی هاوکاریی حیزبەکانی کوردستانی ئێران بە بۆنەی یەکی مانگی مەی، ڕۆژی جیهانیی کرێکار